Mijn passie voor Egypte

In Egypte heb ik een hele goede tijd gehad. Ondanks alle problemen, zijn de mensen zo liefdevol en warm. Ik maakte al snel kennis, met nieuwe mensen die vrienden voor het leven zijn. Juist, doordat we zoveel samen meemaakten, werd er iets in me geraakt. We deelden ons verdriet en hadden plezier.
Als je naar Luxor gaat, open dan je hart en ga niet als toerist. Dan kan een verblijf in Luxor, een helende ervaring worden. Er zijn hele mooie, vriendelijke plekken om te overnachten. Ik kwam graag in het landelijk gelegen, Nile Compound, waar Mahmoud en Ilse de eigenaren zijn. Moshed, is de manager van vele plekken in Luxor, en net als de anderen in Nile Compound, zo ontzettend leuk en vriendelijk.
Mohamed en Roberta hebben een klein appartement (Villa Diletta), voor twee mensen. Dit ligt meer bij het dorpscentrum en is ook erg de moeite waard.
Awdalla werkt in het drukke Oost-Luxor aan de overzijde van de Nijl. Zijn grote restaurant, Arabic Coffee, is een oase van rust. Net als in Nile Compound en Villa Diletta, voelde ik me thuis. Dit was ook nodig, omdat ik geen vakantie vierde, maar bezig was om projecten op te zetten.
Als je van de veerpont over de Nijl op de Westelijke Jordaanoever komt, zie je een bordje met Sunrise coffee and restaurant van Hamdi en Komsan. Hier kwam ik vaak om koffie te drinken en thuis werd het eten en de lekkernij bij de koffie gemaakt.

Last but not least, is er Pharaos stables. De lieve familie, met een stal met paarden, kamelen en ezels. Abdullah en Hommer, zijn paardenfluisteraars en healers. Bij hen leerde ik paardrijden. Hopelijk zal ik nog een keer, met het paard Ahmuz, de woestijn, die hun achtertuin is, ingaan.

Wanneer je naar West Luxor wilt, dan kan ik je meer vertellen over deze en andere bijzondere plaatsen. En, als je reist met een open hart, is het niet gemakkelijk, maar ondanks alle armoede in het land, ben je zo welkom!

Ongeveer één keer per maand schrijf ik een brief over Luxor.