Aarde

Achter de wolken
Moet het zo grenzeloos zijn
Alle angsten en ook de zorgen
Blijven beneden op aarde verborgen
Alles wat groot en machtig moet zijn
Is gezien vanuit de hemel
Dan heel nietig en klein

Rinus Spraakman

Wat is geluk?

Wat is geluk?
Duizenden jaren heeft de mens over de vraag: ‘Wat is geluk’ nagedacht. Hij heeft er duizenden antwoorden op gevonden. Wonderlijk genoeg kunnen maar heel weinig mensen, ondanks al deze antwoorden, zeggen dat ze zich gelukkig voelen. Er is een oud Chinees verhaal dat de aard van Geluk op een bijzonder interessante manier verhaalt.

Vele duizenden jaren geleden had China een heel wrede en egoïstische keizer. Hij was de man die gelastte dat een muur van zesduizend mijlen om zijn land heengebouwd moest worden. Om een beetje de sfeer van die tijd te begrijpen moeten we weten dat velen stierven bij het bouwen van die muur en dat hun lichamen erin begraven werden.
Gedurende deze tijd leefde er een heel oude Chinese man die maar twee bezittingen had waar hij zielsveel van hield: zijn enige zoon en zijn enige paard. Maar, zoals het lot besliste, liep op een dag het paard weg. Nadat het nieuws ervan bekend was geworden, kwamen alle ouderen van het dorp naar hem toe om hem te troosten. Ze zeiden hem: “Wat ongelukkig nou toch dat je paard is weggelopen’. Maar de man keek naar hen en antwoordde: “Hoe weet je dat het ongelukkig is?”
Verscheidene dagen later keerde het paard terug, gevolgd door zes andere paarden. De rijkdom van de man was in één klap beduidend toegenomen. Nadat de ouderen van het dorp dit hadden gezien, kwamen ze naar hem toe en zeiden: “Wat een geluk voor je dat je nu zeven paarden hebt”. De oude man dacht een ogenblik na. Toen keek hij hen aan en vroeg: “Hoe weet je dat het een geluk is?”
Die namiddag wilde de zoon van de oude man proberen één van de wilde paarden te berijden. Hij viel en werd als gevolg daarvan kreupel. Nu verzamelden de dorpsoudsten zich opnieuw en zeiden: “Wat ongelukkig dat je zoon van het paard viel en niet meer kan lopen”. De oude man antwoordde weer op dezelfde manier en zei: “Hoe weet je dat het ongelukkig is?” De ouderen vonden het maar verwarrend en gingen heen.
De volgende dag kwamen boodschappers van de keizer precies naar dit dorp. Ze hadden orders om elke gezonde jonge man in te schakelen bij het met de hand bouwen van die verschrikkelijke zesduizend mijlen lange muur. Alle jongemannen van het dorp werden meegenomen, behalve de zoon van de oude man. Toen dit gebeurde, waren de ouderen van het dorp overtuigd dat ze nu de wijsheid van de oude man begrepen. Ze gingen opnieuw naar hem toe en zeiden; “Wat een geluk voor je dat ze je zoon niet hebben meegenomen voor de bouw van die muur”. En weer keek de oude man hen aan en zei: “Hoe weet je dat het een geluk is?”
Nu waren de ouderen helemaal in de war. Ze gingen allen terug om met elkaar te beraadslagen. Toen keerden ze naar de oude man terug en zeiden: “We hebben onderling beraad geslaagd en zijn het er over eens dat u de wijste man van heel China bent. We zouden het een groot geluk vinden wanneer u onze burgemeester zou willen zijn”. De oude man wrong van wanhoop zijn handen en zei: “Maar hoe weet je dat het een geluk zou zijn? Ik wil die helemaal baan niet”.
Deze man kende het geheim van het geluk.

Dit verhaal las ik in Levensvreugde en het gelukspunt van Martin Schulman

 

 

Colibris


Op een dag zo gaat de legende, was er een enorme brand in het bos.
Doodsbang en aan de grond genageld sloegen alle dieren machteloos de ramp gade.
Alleen de kleine kolibrie was druk in de weer, en ging met zijn snavel een paar druppels zoeken om op het vuur te gooien.
Na een tijdje zei het gordeldier, geïrriteerd door die bespottelijke opwinding:
‘Kolibrie! Ben je gek geworden? Met die druppels water ga je het vuur niet blussen!’
De kolibrie antwoordde hem: ‘Ik weet het, maar ik doe mijn deel.’

Uit; HET GELUK VAN HET GENOEG, PLEIDOOI VOOR SOBERHEID
Pierre Rabhi

Eigenwaarde deel 2

Hoe passen wij ons aan?

Vooral in een nieuwe tijd met nieuwe aannames en nieuwe gedragspatronen is het soms moeilijk om je eigen normen en waarden trouw te blijven. Het kan ook verwijdering geven in vriendschappen, als je merkt dat jouw normen en waarden anders lijken te zijn dat die van een ander. Het is mogelijk, dat je nu pas ontdekt dat je minder gelijk aan familie of vrienden bent dan je ooit dacht. Ook standpunten over racisme en milieu worden nu duidelijker want we kunnen er bijna niet meer omheen.
Ik ontdek steeds vaker dat het ook kan lijken dat de ander anders is en andere ideeën heeft over een nieuwe manier van samenleving. En als ik dieper en langer kijk zie ik dat onze waarden hetzelfde zijn.

Gisteravond was er in Nieuwsuur een uitzending over een arts die 4 jaar geleden de beslissing nam om, na goed overleg, toch euthanasie te doen bij een diep demente vrouw.
Juridisch niet helemaal correct, had deze vrouw toen ze dit nog kon een verklaring gemaakt waarin stond dat ze nooit naar een verpleeghuis wilde.
Haar naasten steunden haar en toch kwam deze vrouw bij de arts op de afdeling terecht.
Na de euthanasie stond deze vrouwelijke arts alleen en ze had nooit vermoedt dat ze in plaats van steun als dader werd gezien. Na 4 zware jaren heeft ze de rechtszaak gewonnen en ze heeft nu haar verhaal vertelt.
Aan het einde van het interview zij ze dat toen niets doen gemakkelijk was geweest, en uit de grond van haar hart, Ik had het weer net zo gedaan.
Waarheid was voor haar belangrijker dan rechtpraten en om de dingen heen draaien zodat ze er weer bij hoorde. Haar waarden niet leven was gemakkelijk geweest, ze heeft veel verloren maar ondanks het grote verdriet over wat er gebeurde, was ze ijzersterk. En met deze kracht kun je bergen verzetten. Veel meer en hogere bergen dan iemand die met alle winden meewaait.

Hiermee zeg ik niet dat ik voor euthanasie ben maar toch wil ik dit delen omdat integriteit voor mij een belangrijke waarde is. En haar integriteit (een waarde) is voor mij belangrijker dan haar beslissing om euthanasie te doen. Elke tegenstander van euthanasie kan deze vrouw veroordelen. Maar als je weet dat euthanasie geregeld voorkomt, maar je hebt dan geen stok om mee te slaan, mag je, vind ik dit niet gebruiken.

Ik denk dat we vooral nu moeten leven vanuit onze waarden en elkaar niet zomaar moeten veroordelen. Dan is wat afstand nemen soms beter. Je kunt misschien de tijd nemen om dieper in jezelf te onderzoeken wat jij echt belangrijk vindt, en voor nu; wat vrijheid voor jou betekend.

Hoe je nu ook je door het leven heen beweegt, ik raad je aan voor jezelf helder te hebben wat je waarden zijn.

In de blog over eigenwaarde die ik morgen schrijf vertel ik over eigenwaarde en Biolgika met de nieuwe behandelmogelijkheid die ik op afstand heb.

Biologika

Biologika is een nieuwe wetenschap. Biologika is geen geneeskunst en geen geneeswijze. Het houdt zich uitsluitend bezig met de emotionele- en gevoelsoorzaken van ziekte en het verloop van ziekteprocessen. Biologika leert ons hoe ziektes ontstaan en hoe het verloop van een ziekteproces gaat.

Bio (van het Griekse (βίος) betekent: het leven betreffend. Logika (van het Griekse λόγος) betekent: het gevolg van iets, een intelligente en verstandige conclusie.
Deze materie vraagt om een portie gezond verstand en een open houding.

Ziekte verloopt volgens een bepaald speciaal programma en kan niet anders verlopen dan de natuur ingegeven heeft.
De natuur is gericht op overleving en niet op aanvallen en vernietigen. Als je ziek bent maakt je lichaam zinvolle veranderingen door die je door het conflict (DHS) heen helpen. Een lichaam Weet en heeft een zelfherstellend vermogen meegekregen om je te beschermen. Schimmels, bacteriën en virussen zijn bij ons aanwezig en volgens de Biologika doen zij hun werk in de genezingsfase. Mensen zijn geconditioneerd door angst voor ziekte en doodgaan en kunnen vaak moeilijk geloven dat lichaamsprocessen zo eenvoudig zijn.

Bij een onverwachte, dramatische, aanstootgevende emotionele shock, ook wel DHS genoemd, gaat het lichaam alles doen om te overleven. Celafbraak of celopbouw maken deel uit van deze speciaal programma’s. Als je persoonlijke vragen hierover hebt, mag je me mailen.

Onze hersenen sturen ons lichaam aan. Dat wat in het lichaam gebeurt, gebeurt ook in het brein. Tijdens de conflict-actieve fase (DHS) is er sprake van dwanggedachten (het houdt je volledig in de greep), koude ledematen en vaak is er slapeloosheid en weinig eetlust. Dit gaat vaak weer over maar op het moment van de DHS is er iets veranderd in de hersenen, een orgaan en de psyche. Dit is een natuurwet en geldt voor al wat leeft. Op dat moment moet je omgaan met de stress of schok, en als je tot rust komt en aan verwerken toekomt kunnen er klachten ontstaan. Het lichaam wordt gerepareerd door bijvoorbeeld vermeerdering van weefsels die slonken door een DHS.

Sporen
Maar wat als er geen DHS (conflictshock) te vinden is? Dan blijkt dat er sprake is van een spoor die ons alsnog ziek kan maken. Wat zijn sporen en hoe werken ze? In het filmpje wordt dit duidelijk uitgelegd.
Omdat ik geen voorbeelden van klanten geef, is dit een door mij zelf verzonnen voorbeeld van een spoor.

Iemand is jaren geleden geopereerd en hierna heeft diegene nooit geen last meer van het litteken gehad. Een operatie is altijd een schok voor het lichaam dus er is een DHS geweest. Na jaren ontstaan er (ineens) klachten van het littekenweefsel. Het is dan goed om ook eens te kijken naar je omstandigheden. Er kan nu iets zijn wat herinnert aan deze schok. Een spoor of oude groef wordt weer geraakt en je krijgt klachten.
Voor sommige mensen is het al genoeg als ze weten wat er gebeurt in hun lichaam en de klachten kunnen vanzelf oplossen. Soms is wat hulp hierbij nodig. Een bewustzijnssessie kan een hulp zijn om te achterhalen of er sporen zijn en hierin wordt elke klacht apart vanuit de Biologika benaderd. Healing op afstand met adviezen is een deel hiervan.
Ik mag geen diagnoses stellen en soms is overleg of controle door een arts noodzakelijk.

Op het moment van de DHS slaat het onderbewustzijn alles wat het waarnam op en vaak zijn we hier ons niet van bewust. Dit kunnen onprettige maar ook prettige dingen zijn die later een trigger worden. In de huidige tijd, kan er iets geraakt worden wat een spoor is. Het is 29 april 2020 en we leven anders. Alleen al anderhalve meter afstand van anderen houden, is een grote verandering die niet natuurlijk is.

Morgen volgt deel 3 over de Biologika in de coronatijd.

Meditaties en meer, wereldwijd

Wat is een betere tijd om te mediteren en de rust in jezelf te vinden dan nu? Je verdrijft niet wat er om je heen gebeurt maar vind innerlijke vrede. Als je kijkt op websites van meditatiecentra over de hele wereld, zie je wat er nodig is. Vaak is dat een mooie plek in de natuur, een plek aan water, een plek weg van de drukte. Of zelfs een mooie plek in je tuin. Eigenlijk is hier alles al om jezelf een meditatie moment, -dag of -retraite te geven. De focus kun je leggen op één zijn met de natuur en je lichaam, holisme of oude wijsheden.

Het is ook leuk om eens te zoeken waar in de wereld iets georganiseerd werd, wat nu online te volgen is. Hiermee doe je mee aan iets, waar je normaal nooit gekomen was. Ik keek op de website van het Vipassana meditatiecentrum in Groningen en heb me nu opgegeven voor een vollemaansdag op 9 mei. Thuis en als het kan in de tuin. Het wordt georganiseerd door het Tilorien Buddhist Monastery in België.
Op de site, Zero Point.nl vind je een Vipassana meditatie om thuis te doen. Het geeft je innerlijke rust.

May I live in kindness and care,
With love for all beings.
May I abide in peace and wisdom.