Missie

“Als je wist wie er ten alle tijden naast je liep, op het pad dat je hebt gekozen, zou je nooit meer angst of twijfel ondervinden.”
-Wayne Dyer

WE MOETEN VERDER


We kunnen wachten tot het beter wordt. We kunnen wachten tot de horeca open is, tot het leuk is in de stad te zijn…

Maar waar wachten we eigenlijk op? Leven laat nooit op zich wachten en gaat elke dag door. Zelfs als alles mis gaat moet je verder want dat is de enige manier om geen geluk te verliezen. Wachten en niets doen is geen optie en dan kan het makkelijk bergafwaarts gaan.
Ik geloof in de kracht van het doen en van het ergens wat van maken. Dat maakt gelukkig!

Klimaatdichters.
De eerste dichtbundel, zwemlessen voor later, is nu te bestellen. De opbrengst gaat naar One World Tree Planting.

https://www.klimaatdichters.org/dichtbundel
https://oneworldtreeplanting.com/

WE MOETEN VERDER!

Vertrouwen geven

9 oktober

De zon schijnt en de lucht is helder blauw vanochtend.
Vraag je elke ochtend even af::
– Wat heb ik gedaan om een ander te helpen?
– Heb ik vertrouwen gegeven of angst gezaaid?
Een fijne dag Ellen

‘Elk van jullie draagt een deel van Mijn Idee’, een verhaal uit de astrologie

… En het was ochtend toen God voor zijn twaalf kinderen stond en in elk van hen de kiem legde van het menselijke leven. Eén voor één deed elk kind een stap naar voren om zijn toegewezen gave in ontvangst te nemen.
‘Aan jou, Ram, geef Ik als eerste Mijn zaad, opdat jij die eer krijgt het te planten. Dat elk zaadje dat je plant zich in je hand tot een miljoen meer moge vermenigvuldigen. Je zult geen tijd hebben het zaad te zien opgroeien, want alles wat je plant schept meer dat geplant moet worden. Jij zult de eerste zijn die de bodem van de menselijke geest doordringt met Mijn Idee. Maar het is niet je taak de Idee te voeden of in twijfel te trekken. Jouw leven betekent aktie en de enige aktie die Ik aan jou toeschrijf is te beginnen de mensen bewust te maken van Mijn schepping. Voor je goede werk geef Ik je de deugd van Eigenwaarde.’
Kalm stapte de Ram naar zijn plaats.
‘Aan jou, Stier, geef Ik de kracht om vanuit het zaad de materie te vormen. Jouw taak is groots en vereist geduld omdat je alles moet afmaken wat je begonnen bent, anders zullen de zaden verloren gaan door de wind. Je zult niet halverwege twijfelen of van gedachte veranderen, noch van anderen afhankelijk zijn bij wat Ik je vraag te doen. Hiervoor geef Ik je de gave van Kracht. Gebruik hem verstandig.’ En de stier stapte terug naar zijn plaats.
‘Aan jou, Tweelingen, geef Ik vragen zonder antwoorden, zodat je iedereen begrip kunt bijbrengen voor wat de mens om zich heen ziet. Je zult nooit weten waarom men spreekt of luistert, maar in je speurtocht naar het antwoord zul je Mijn geschenk van Kennis vinden.’
En de Tweelingen stapte terug naar zin plaats.
‘Aan jou, Kreeft, schrijf Ik de taak toe de mens te onderwijzen in zijn gevoelens. Mijn Idee voor jou is om hen te laten lachen en huilen, zodat alles wat ze zien en denken volheid van binnen brengt. Hiervoor geef ik je de gave van de Familie, opdat je volheid zich moge vermenigvuldigen.’ En de kreeft stapte terug naar zijn plaats.
‘Aan jou, Leeuw, geef Ik de taak om Mijn schepping in al haar glans aan de wereld te laten zien. Maar je moet oppassen niet trots te zijn en je altijd herinneren dat het Mijn schepping was en niet de jouwe. Want wanneer je dat vergeet zal men je verachten. Er ligt veel vreugde in de taak die Ik je geef wanneer je die goed vervult. Hiervoor zal je de gaven van Eer ontvangen.’
En de Leeuw stapte terug naar zijn plaats.
‘Aan jou, Maagd, vraag Ik alles wat de mens met Mijn schepping heeft gedaan, te onderzoeken. Je zult zijn wegen scherp in de gaten moeten houden en hem aan zijn vergissingen herinneren opdat Mijn schepping door jou geperfectioneerd moge worden. Om dat te kunnen doen geef Ik je de gave van Puurheid van Gedachten.’
En de Maagd stapte terug naar zijn plaats.
‘Aan jou, Weegschaal, geef ik de opdracht te dienen, opdat de mens zijn verplichtingen tegenover anderen in gedachten houdt. Dat hij moge leren samenwerken en de andere kant van zijn handelingen moge leren zien. Dat zal je overal brengen waar disharmonie is, en voor je inspanningen zal ik je de gave der Liefde geven.’
En de Weegschaal stapte terug naar zijn plaats.
‘Aan jou, Schorpioen, geef Ik een hele moeilijke taak. Je hebt de gave te weten wat men denkt, maar Ik verbied je te spreken over wat je leert. Vaak zal datgene wat je ziet je verdriet doen, en door die pijn zul je je van Mij afkeren en vergeten dat niet Ik , maar de verkrachting van Mijn Idee jouw pijn veroorzaakt. Je zult zoveel zien van de mens dat je hem gaat beschouwen als een dier en je zult worstelen met ’s mensen dierlijke instincten binnen jezelf dat je de draad kwijtraakt, maar wanneer je tenslotte weer naar Mij terugkeert, Schorpioen, heb Ik de verheven gave van Vastberadenheid voor je.’ En de Schorpioen stapte terug.
‘Boogschutter, jou vraag ik de mensen te laten lachen want te midden van hun wanbegrip voor Mijn Idee worden ze bitter. Door middel van lachen zul je de mens hoop geven, en door de hoop zullen ze weer naar Mij opzien. Je zult vele levens beroeren, al is het maar voor een enkel moment, en je zult de rusteloosheid in elk leven dat je beroert, kennen. Aan jou, Boogschutter geef Ik de gave van Oneindige Overvloed, opdat je bereik groot genoeg is om elke donkere hoek te verlichten.’
En de Boogschutter stapte terug naar zijn plaats.
‘Van jou, Steenbok, vraag Ik zware hoofdarbeid, opdat je de mens moge, leren werken. Je taak is niet eenvoudig, want je zult al ’s mensen arbeid op je schouders voelen, maar voor het juk van je lasten heb Ik de verantwoordelijkheid voor de mens in jouw handen gelegd.’
En de Steenbok stapte terug naar zijn plaats.
‘Aan jou, Waterman, geef Ik het concept van de toekomst opdat de mens andere mogelijkheden moge zien. Je zult de pijn van de eenzaamheid dragen, want Ik zal je niet toestaan Mijn Liefde te verpersoonlijken. Maar om de mens te kunnen ombuigen in de richting van nieuwe mogelijkheden geef Ik je de gave van Vrijheid, opdat je in vrijheid door kan gaan de mensheid te dienen wanneer dat nodig is.’
En de Waterman stapte terug naar zijn plaats.
‘Aan jou, Vissen, geef Ik de allermoeilijkste taak. Jou vraag Ik om alle zorgen van de mens te verzamelen en die aan mij terug te geven. Jouw tranen zullen tenslotte de Mijne zijn. De zorgen die je zult absorberen zijn het gevolg van het feit dat de mensheid Mijn Idee niet begrijpt, maar jij zult de mens deemoed schenken, opdat hij het opnieuw moge proberen. Voor deze moeilijkste aller taken geef Ik je de grootste aller gaven. Jij zult de enige van Mijn twaalf kinderen zijn die Mij begrijpt. Maar deze gave van begrip is alleen voor jou, Vissen, want wanneer je het onder de mensen probeert te verspreiden, zullen ze niet luisteren.
En Vissen stapte terug naar zijn plaats.
… Toen zei God: ‘Elk jullie draagt een deel van Mijn Idee. Je moet niet de vergissing maken dat deel als Mijn gehele idee te zien, noch wensen jouw deel met een ander te ruilen. Want elk van jullie is volmaakt, maar dat zul je pas weten als jullie alle twaalf één zijn geworden. Pas dan zal Mijn totale Idee voor jullie onthuld worden.’
En de kinderen gingen heen, elk vastbesloten zijn taak zo goed mogelijk te vervullen om de gave te kunnen ontvangen. Maar geen van hen begreep zijn taak of zijn gave helemaal, en toen ze terugkwamen zei God verbaasd: ‘Ieder van jullie gelooft dat de gaven van anderen beter zijn. Daarom zal Ik je toestaan te ruilen.’ Op dat moment was elk kind verrukt bij het zien van zoveel meer mogelijkheden binnen zijn opdracht.
Maar God glimlachte en zei: ‘Je zult nog vele keren naar Mij terugkeren en me vragen je opdracht te verlichten en elke keer zal Ik je wens inwilligen. Je zult door talloze incarnaties gaan voordat je de oorspronkelijke missie die Ik je heb opgedragen, afgerond hebt.
Ik zal je oneindig veel tijd geven om dat te doen, maar alleen wanneer het volbracht is zul je bij Mij komen.’
Citaat uit; Karmische astrologie, Martin Schulman

De rivier van de ziel

Het leven dat het diepst buigt, draagt de meeste vruchten

De schrijver van deze quote is mij onbekend. Het raakte me en inspireert me om deze blog te schrijven. Want hoe doe ik het? Waar komen de dingen die ik doe uit voort? Is dit vanuit mijn geschiedenis of komt het vanuit mijn ziel? Of is het een combinatie van beiden en neem je je geschiedenis altijd mee in alles wat je neerzet in de wereld? Vaak voelt mijn ziel als een rivier die stroomt en meegaat met de stroom en stuit op obstakels. Op dit moment zijn er naast de stroming in mijn privé leven ook grote obstakels in de buitenwereld. Want hoe gaan we met elkaar om? Hoe denk jij over de coronacrisis en hoe over de maatregelen? Ben je net als ik ook zo bang dat er een nieuw normaal komt of vind je het nodig? Ben je bang voor corona of ben je bang dat je vrijheid je afgenomen worden zal? En ben je bang dat je straks verplicht je moet laten vaccineren of heb je net als ik gewetensbezwaren? Bij mij komen ze voort uit mijn vertrouwen in de biologika op wat een virus is volgens de natuurwetten en niet vanuit mijn religie.
Of vertrouw je gewoon en laat je los en leg je het in Gods handen? Of is je eigen vertrouwen diep?
Op dit moment werk ik gewoon door en het bevalt heel goed, op afstand. Zo goed zelfs dat ik dit voor volwassenen blijf doen. Maar dit staat los van corona, en het heeft het alleen maar in mijn bewustzijn gebracht. Ik moet diep contact maken met mijn intuïtie voor het werk wat ik doe en dit kan ik het beste als ik de tijd heb om diep te voelen. Het kan onpersoonlijker lijken maar ik doe mijn uiterste best om je goed te helpen op jouw levenspad. Kinderen moet ik zien en zij moeten mij kunnen zien.
Het schrijverschap is erbij gekomen, ook al is het meer een wens die ik sinds lange tijd koesterde. De coronacrisis brengt mij ook op koers.
In maart begon ik met een boek over paarden. Werken met paarden heb ik nog niet gedaan. De energie is, door de regels die voor veel discussie zorgen en naar mijn idee ontwrichtend zijn, hier nu niet. Een ander project is het werk aan een boek over staande blijven in deze tijd. Maar mijn focus ligt vooral op het eerste boek wat uitgeverij Boekscout gaat uitgeven. We zijn samen druk bezig het tot een mooie bundel te maken. Moederloos maar niet moedeloos, een ommekeer, is de titel.
Klik op mail ontvangen als je de promotiemail van deze gedichtenbundel wilt ontvangen.

Het hebben van waarden is heel belangrijk

Wat zijn jouw waarden?
In tijden van onrust en angst is het van belang dat je je waarden niet vergeet. Het is nu heel belangrijk om te kijken welke waarden in jouw leven belangrijk zijn en als je er al een deel van hebt losgelaten hoe je ze terug wint. Deze uitzonderlijke crisis raakt ons allemaal en we ontkomen niet er niet aan dat we anders leven dan voor begin maart. Laat het niet gewoon worden want dit leidt tot verlies van waarden waar je spijt van krijgt. Ook als je je aan regels houdt, moet er iets anders te bedenken zijn wat je waarden niet aantast. Wat zijn je waarden? Kijk daar vooral nu eens naar voordat je ze vergeten bent. Of wat vond je heel belangrijk en is nu in gevaar? Probeer wakker te blijven en niet slaafs te worden. En ook als je nu heel streng wordt voor anderen, wordt je ook slaafs. En wie wil dat? 

Ik geloof dat in alle situaties jij degene bent die de regie over het eigen leven dient te houden. En ik weet uit ervaring dat dit niet een gemakkelijke weg is en dat het ook wat kost. Vaak meer dan dingen doen die het leven gemakkelijker maken en je passief houden. Maar je waarden eren maakt heel zeker gelukkig.

Leven houdt niet op als het heel moeilijk gaat.
Vertrouw erop dat er in moeilijke omstandigheden zoals deze er altijd ergens een lichtpuntje is die je moet gaan herkennen.
En als het moeilijk is en er komt hulp, durf het te aanvaarden.

Ben je op zoek naar richting?
Ben je benieuwd hoe jij je nu het beste uit jezelf haalt?
Zit je in de knoop met jezelf?
Een reading met healing kunnen je helpen.