Corona gaat op dit moment niet meer over de nare ziekte corona, maar over regels en maatregelen. Ik maak me grote zorgen hierover en kan niet verder met masseren, wat nu het meest nodig is.
Wie had ooit gedacht dat je twijfelt over mogen masseren van mensen, omdat je bang bent voor straf of boetes als je het niet volgens een protocol van de overheid zou doen? Natuurlijk werk je hygiënisch en voldoe je aan praktijkeisen, maar masseren of behandelen en zo veel als mogelijk anderhalve meter afstand houden is onhoudbaar.

Er zijn al sinds het begin van de coronacrisis geruchten dat de statistieken niet betrouwbaar zijn en dat artsen, al dan niet direct, worden aangestuurd om het gevaar van het virus groter te laten lijken dan het in werkelijkheid is.

Uit nood geboren ben ik gaan dichten. In de praktijk werk ik minder zolang dat niet anders kan. Ik geef alleen behandelingen op afstand en readingen. Mijn gedichten zijn een oproep tot bewustwording in de coronatijd. Hierna stop ik weer als coronadichter en richt ik me weer meer op de praktijk, naast het schrijven van boeken.