Home » Blog » Corona » Moederloos maar niet moedeloos, een ommekeer

Moederloos maar niet moedeloos, een ommekeer

door | 24 nov, 2020 | Corona, Essentie

 

Begin mei schreef ik Moederloos maar niet moedeloos, een ommekeer. Het is een klein boekje met een belangrijke boodschap. Een boodschap van hoop maar bovenal een boodschap van Vrijheid. Ik schreef het in de auto op een dag waarop de meeste mensen in hun huizen verbleven. Uit vrije wil, want we konden als we wilden onze huizen verlaten, ook al was het advies om zoveel mogelijk thuis te blijven. Hierna hebben we het steeds weer gezien. Vrijheid die er geboden wordt, willen mensen niet, waarschijnlijk omdat er veel angst heerst. Maar angst maakt dat je je blikveld vernauwd en dat je de grond onder je voelt verdwijnen.

Straks zal de opbouw weer beginnen van wat nu afgebroken is. Dan hebben we mensen nodig die dit kunnen en niet lamgeslagen zijn door angst. In Egypte heb ik het zelf gezien hoe een deel van de mensen het niet meer kon en een ander deel alles deed om de samenleving weer te laten bloeien. Deze mensen waren misschien ook wel eens bang, maar hun kracht won het en ze waren zelfverzekerd. Ze zorgden goed voor zichzelf en vonden de kracht om te helpen waar het nodig was en ik zag dat hun leven vervuld was. Geen luxe meer maar een voldoening die alle luxe onzinnig maakte.

Mijn gedichtenbundel schreef ik in de provincie Groningen voor 50 kerkjes en het was bevrijdend om mijn eigen weg te gaan. Ik heb een geschiedenis die verbonden is met extreme angst en weet dat je werkelijk door de angst heen kan gaan en dan weet je wat innerlijke vrijheid is. Dit heb ik ook bij anderen gezien. Maar ik denk ook dat als je nu heel bang bent je je zelf recht in de ogen kunt kijken en je zelf kunt afvragen, is dit het waard? Waar ben ik echt bang voor? je kunt omkeren.

God, soms is het donker, de zon op mijn gezicht

God, soms is het donker, we voelen ons alleen.
Het water van de zee spoelt angstig om ons heen.
God, U ziet ons zitten, U haalt ons uit de nacht.
We voelen vaste bodem. Het licht straalt onverwacht.
Zitten of opstaan? Donker of licht? Vluchten of op
weg gaan? Ik? Ik wil de zon op mijn gezicht. 
Tekst Gerard van Midden uit: Liedboek, zingen en bidden in huis en kerk 

11 december komt de dichtbundel Moederloos maar niet moedeloos, een ommekeer in de boekwinkel.
Al mijn auteursblogs kun je nog lezen.

Over mij

Ik ben ontwikkelaar van de Vrije Energie wijze en met hart en ziel geef ik de Vrije Energie wijze in verschillende vormen door.

Gerelateerde artikelen

Blijf dromen

Verlaat je dromen nooit. Ook al is alles anders, dromen zijn energie en geven Leven. Behoud je dromen en geloof in een betere wereld en een schone...

Lees meer

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tweet
Share
Share
Pin