Op een dag zo gaat de legende, was er een enorme brand in het bos.
Doodsbang en aan de grond genageld sloegen alle dieren machteloos de ramp gade.
Alleen de kleine kolibrie was druk in de weer, en ging met zijn snavel een paar druppels zoeken om op het vuur te gooien.
Na een tijdje zei het gordeldier, geïrriteerd door die bespottelijke opwinding:
‘Kolibrie! Ben je gek geworden? Met die druppels water ga je het vuur niet blussen!’
De kolibrie antwoordde hem: ‘Ik weet het, maar ik doe mijn deel.’

Uit; HET GELUK VAN HET GENOEG, PLEIDOOI VOOR SOBERHEID
Pierre Rabhi