Wat is geluk?
Duizenden jaren heeft de mens over de vraag: ‘Wat is geluk’ nagedacht. Hij heeft er duizenden antwoorden op gevonden. Wonderlijk genoeg kunnen maar heel weinig mensen, ondanks al deze antwoorden, zeggen dat ze zich gelukkig voelen. Er is een oud Chinees verhaal dat de aard van Geluk op een bijzonder interessante manier verhaalt.

Vele duizenden jaren geleden had China een heel wrede en egoïstische keizer. Hij was de man die gelastte dat een muur van zesduizend mijlen om zijn land heengebouwd moest worden. Om een beetje de sfeer van die tijd te begrijpen moeten we weten dat velen stierven bij het bouwen van die muur en dat hun lichamen erin begraven werden.
Gedurende deze tijd leefde er een heel oude Chinese man die maar twee bezittingen had waar hij zielsveel van hield: zijn enige zoon en zijn enige paard. Maar, zoals het lot besliste, liep op een dag het paard weg. Nadat het nieuws ervan bekend was geworden, kwamen alle ouderen van het dorp naar hem toe om hem te troosten. Ze zeiden hem: “Wat ongelukkig nou toch dat je paard is weggelopen’. Maar de man keek naar hen en antwoordde: “Hoe weet je dat het ongelukkig is?”
Verscheidene dagen later keerde het paard terug, gevolgd door zes andere paarden. De rijkdom van de man was in één klap beduidend toegenomen. Nadat de ouderen van het dorp dit hadden gezien, kwamen ze naar hem toe en zeiden: “Wat een geluk voor je dat je nu zeven paarden hebt”. De oude man dacht een ogenblik na. Toen keek hij hen aan en vroeg: “Hoe weet je dat het een geluk is?”
Die namiddag wilde de zoon van de oude man proberen één van de wilde paarden te berijden. Hij viel en werd als gevolg daarvan kreupel. Nu verzamelden de dorpsoudsten zich opnieuw en zeiden: “Wat ongelukkig dat je zoon van het paard viel en niet meer kan lopen”. De oude man antwoordde weer op dezelfde manier en zei: “Hoe weet je dat het ongelukkig is?” De ouderen vonden het maar verwarrend en gingen heen.
De volgende dag kwamen boodschappers van de keizer precies naar dit dorp. Ze hadden orders om elke gezonde jonge man in te schakelen bij het met de hand bouwen van die verschrikkelijke zesduizend mijlen lange muur. Alle jongemannen van het dorp werden meegenomen, behalve de zoon van de oude man. Toen dit gebeurde, waren de ouderen van het dorp overtuigd dat ze nu de wijsheid van de oude man begrepen. Ze gingen opnieuw naar hem toe en zeiden; “Wat een geluk voor je dat ze je zoon niet hebben meegenomen voor de bouw van die muur”. En weer keek de oude man hen aan en zei: “Hoe weet je dat het een geluk is?”
Nu waren de ouderen helemaal in de war. Ze gingen allen terug om met elkaar te beraadslagen. Toen keerden ze naar de oude man terug en zeiden: “We hebben onderling beraad geslaagd en zijn het er over eens dat u de wijste man van heel China bent. We zouden het een groot geluk vinden wanneer u onze burgemeester zou willen zijn”. De oude man wrong van wanhoop zijn handen en zei: “Maar hoe weet je dat het een geluk zou zijn? Ik wil die helemaal baan niet”.
Deze man kende het geheim van het geluk.

Dit verhaal las ik in Levensvreugde en het gelukspunt van Martin Schulman